Zet me vrij

in mijn museum
in de nacht
houd ik opgezette kraaien
zet me vrij zet me vrij

en elke keer als ik met mijn ogen knipper
verschijnen je veren
je gezicht als een witte duif in mei
zet me toch vrij
ja aan een stuk door kraaiden zij

waar is onze wals gebleven
waar we dansten over golven

zijn onze passen de diepte in geworpen
in het park der zwanen uitgestorven

maar daar is onze wals gebleven
onder het gewelf van mei
ja aan een stuk door kraaiden zij
zet me vrij zet me vrij

Zij aan zij

als strohoeden verstrikt in het leven
in het geelheet
plaatsen de arbeiders
aanbidders van het koren
weefgetouwen

overgoten met de lijnen der tijden
streven zij naar het opknopen
het versmelten van
het moment

kameraad
mijn handen zijn mijn handen niet meer
verkrampt zijn mijn pezen
vertrapt mijn laarzen
geef mij een bed van staal
en een deken van sneeuw
om in te verzinken

kameraad
met je handen van katoen
en je schitterende ogen
uitgehouwen tot knopen
mijn wollige huis
zal je lijf niet verdragen
je verzuim
zal de sterren laten bungelen
als verloren zandkorrels in de nacht

en als linnen lakens zwevend in de wind
vervolgen zij hun weg
zij aan zij
en het gouden licht streelt tot in de oneindigheid hun gezicht

Meisje van zilver

en je wielen zijn als spiegels
zoet zilveren meisje
en gedeisd houdt zich de maan
de hemelse nachtegaal

toch houdt het golvende publiek
het geblaas alsmaar aan

o zilverwit meisje
je zuiveren hart van plek verjaagd
je vleugels vliegensvlug opgebaard
in zeilen gerold
het water in gewaad
maar verman je niet
het ga je goed
meisje van zilver
vergeet me niet

Ssst versus concert

ssst, pluk die ene ster
maak het je favoriete hobby
palm hem in en promoot
tot kroost in je opslagbox

ssst, praat toch niet zo hoog
spreek over flikkerende lantaarntjes
- eeuwenoude taal der sterren -
toren ze niet uit in dikke pluimen rook?

ssst, schuif je voeten weg
schreeuw samen met je ster: hou je vast!
sla je hart om de maan
ga hier alsjeblieft nooit meer vandaan

maar je geweten groeit aan een draadje
aan smalle stroken van noten
gespeeld door een van je favoriete violen
doch zo stil als vliegers in een web
samen met je kille ster
waarom breng je het niet tot een heel concert?

Van kust tot kust

jaren zijn vervlogen
je voetstappen door een zeef gegoten
je haren zijn als golven over het tapijt
en al het verzamelde stof in mijn glas

de brokstukken in je ogen
verzonken in de diepste wateren
zijn als koraal in je ogen
en de alsmaar groeiende zeelengtes
van kust tot kust
vergroeien zich
tot op 1000 vadem diep

mijn immer groene beloftes
zijn als zonnetjes in je ogen
ze vliegen met je mee tot aan de kust
waar ze onderdompelen
en ten onder gaan
aan een allerlaatste afscheidskus

Richt recht

je hoofd door een trechter
je druipende ogen
als twee sappige rode appels
gruizig langs de bast

je haar tussen de deur
je afgesleten vingers
als vijf vlijmscherpe messen
stromende in de rivier

je hart als een klokhuis
kloppend met wormen
maar al die vliegende pijlen
wortelen zich hier, overal

richt toch op mij
ga niet voorbij de stronk
of je voeten
of je takken

stuur met je vuisten
richt je suizende oren
haal het blad van je mond
richt recht op mijn hart

Vertaling:

Aim straight

your head through a funnel
your eyes dripping
like two juicy red apples
gritty along the bark

your hair between the door
your worn fingers
like five sharp razor blades
flowing in the river

your heart like an apple core
throbbing with worms
but all the flying arrows
are rooting here, everywhere

just aim for me
do not go past the stump
or your feet
or your branches

steer with your fists
direct your ringing ears
take the leaf from your mouth
aim straight for my heart

Vandaan

golvende haren van watervallen
al vallende in een poel waar je uit bent ontstaan
een uitvlucht waar je benen uitstromen
als blinkende strepen de horizon achterna

ga je heen naar het einde van deze tocht
dan zul je zien met je benen al lopende om je heen
hoe je weg verloopt over valleien van beestjes
die je aankijken met de zin van het bestaan

een vlucht door tunnels van donkere heuvels
door de darmen der bergen
om uit te komen bij een troon
waar een jurk bovenuit torent
van de vrouw van je leven
en waar je inkruipt
je gaat er nooit meer vandaan